Łączę praktykę pracy rozwojowej i sensemakingu organizacyjnego z analizą procesów integracji doświadczenia, rozwoju wertykalnego oraz funkcjonowania ludzi i organizacji w warunkach złożoności.
Rozwijam Architekturę Sensu - autorską metodologię developmental & organizational sensemakingu integrującą podejścia z obszarów:
- adult development,
- transformative learning,
- organizational learning,
- reflective practice,
- projektowania bezpiecznych architektur procesów rozwojowych,
- pracy z pętlami poznawczymi i integracją doświadczenia w czasie.
Architektura Sensu powstała jako próba stworzenia języka do opisu procesów, które często pozostają niewidoczne zarówno w klasycznych modelach rozwojowych, jak i w organizacyjnych podejściach do zmiany.
W centrum mojej pracy leży pytanie: Co dzieje się z człowiekiem i organizacją, gdy dotychczasowy sposób rozumienia rzeczywistości przestaje wystarczać - ale nowy nie został jeszcze w pełni zintegrowany?
Znacząca część mojej pracy wyrasta z autoetnografii, czyli analizy własnej trajektorii rozwojowej jako przypadku badawczego, wspieranej literaturą z obszarów adult development, sensemaking, neurobiologii oraz teorii organizacji.
To podejście pozwoliło mi zobaczyć od środka mechanizmy, które literatura opisuje z zewnątrz:
- dezintegracji i wertykalnej reorganizacji sensu,
- integracji doświadczenia w czasie,
- odroczonych efektów interwencji rozwojowych,
- sensemakingu w warunkach złożoności organizacyjnej.
- Tworzę: warsztaty, procesy rozwojowe i autorskie modele pracy.
- Wspieram ludzi i organizacje w rozpoznawaniu tego, co wcześniej pozostawało nienazwane - bez przedwczesnego upraszczania i redukowania złożoności doświadczenia.
Dołącz do mnie na Substacku, aby otrzymywać newsletter, w którym dzielę się swoimi przemyśleniami: